maandag 30 maart 2015

Shades of grey cardigan: Een vest voor manlief

SHADES OF GREY CARDIGAN
Soms heb je van die projecten die je tegen komt die je heel graag wilt maken. Zo stond dit vest voor mijn man al heel lang bovenaan mijn lijstje. Omdat ik op zich niet zo heel erg van het kabelen ben omdat het me snel gaat vervelen ben ik in oktober gestart met dit vest als project voor ...erbij.



Het was alles behalve een makkelijk vest, de structuur van de kabels vergden de opperste concentratie want geen enkele naald was hetzelfde. De kabeltjes verspringen elke naald en tussendoor verspringen ook nog een soort van gerstekorrelsteken  diagonaal in het patroon.
OMdat ik heel veel moest tellen durfde ik het nog niet aan om het patroon "te verbouwen" tot een naadloze versie en heb ik er voor gekozen gewoon op rechte naalden alle panden los te breien.
Ook moesten er zakken verwerkt worden in de voorpanden, voor mij ook een geheel nieuwe ervaring waar ik eigenlijk wel een beetje tegen op zag maar als je goed het patroon leest en volgt dan kom je er wel uit.
Ik heb heel wat gemopperd op het trage verloop van dit vest, het duurde een eeuwigheid eer je 10 cm gebreid had.
Het schoot niet op en ook het in elkaar zetten heeft me een dag gekost. Voor mij reden temeer om voortaan naadloos te proberen te werken. Maar het resultaat is al zeg ik het zelf geweldig geworden en naar alle verwachting.
Daar ben ik dan wel blij om.
Ik heb bijna het hele patroon opgevolgd alleen heb ik de capuchon ruimer gemaakt en de knopenbies door laten lopen langs de capuchon. Origineel moest je eerst de knopenbiezen maken en dan pas een capuchon breien waarbij er geen rand langs de capuchon zou komen. ik vind persoonlijk dit mooier zoals ik het nu gedaan heb .


Het patroon kom uit het boek Pioneer van Rowan yarns en ik heb er voor gekozen deze te breien met cottonmerino van Drops.
De wol heb ik uiteraard weer gekocht bij BLOEMENDALWOL. Het resultaat is een heerlijk vest van een garen wat ook in voor- en najaar en in de zomer te dragen is. Mijn mannetje is er gelukkig mee en achteraf denk ik dat de bijna 100 brei-uren die in dit vest zitten toch de moeite waard geweest zijn.
Details vind je op mijn ravelry-project pagina:http://www.ravelry.com/projects/Dutchknitty/settler


Over Dutch Knitty
Mijn naam is Astrid maar door een grapje werd het Dutch Knitty.
Ik ben verslaafd aan mijn wol en breinaaldjes die ik eind 2012 weer opgepakt heb. 
Daarvoor kon ik nauwelijks breien en heb mezelf alles aangeleerd door veel te lezen en veel youtube video's te bekijken en vooral door veel te oefenen en uit te halen en opnieuw te proberen.

Op mijn blog probeer ik elke week een update te plaatsen.
Als ik iets maak probeer ik de stappen vast te leggen met mijn camera en dat doe ik om anderen inzicht te geven in de constructie van een patroon want ik merk zelf dat foto's vaak meer vertellen en verhelderend werken vergeleken met een ingewikkelde patroontekst.

Wil je niets missen van mijn updates: je kunt je emailadres 
via deze link ingeven en dan krijg je na bevestiging automatisch vanuit blogger een email als ik een nieuw blogbericht plaats. ( ongeveer 1 x per week)
Ik hoop jullie terug te zien op mijn BLOG, een reactie vind ik erg leuk 

Rest mij nog één ding jullie te wensen: veel breiplezier.
Groetjes Astrid

donderdag 19 maart 2015

MY ABSOLUTE COLOR DREAM een FAIR ISLE vest- cardigan

MY ABSOLUTE COLORDREAM 


De blauw gedrukte woorden zijn linken, door er op te klikken kom je gelijk op de juiste pagina, 

Jaren geleden heeft mijn handwerkjuf op school me weemoedig aangekeken en verteld dat ik er niet op moest rekenen ooit een pannenlap of das te kunnen breien laat staan een trui of vest. 
Ik had geen geduld voor handwerk en kon geen steek breien. 
De steken stonden zo strak op de naald, je moest ze er bijna van af knippen omdat ze niet meer verschoven konden worden.

Van huis uit ben ik dus niet verwend met een handwerkende moeder of oma en omdat ik toch  de draad op wilde pakken toen ik zwanger was van de oudste ( inmiddels al weer 27 jaar geleden ) heb ik destijds met veel geduld mezelf aangeleerd  te breien wat resulteerde in een paar babytruitjes en peutertruitjes, zelfs met motieven gebreid in intarsia uit de Ariadnes.

In die tijd ( begin 90- 93) werd breien ouderwets en zelfs Ariadne ging over op Ariadne home in plaats van kledingpatronen. Mijn breinaalden gingen de kast in en pas eind 2012 heb ik ze weer gevonden.



Ik heb de afgelopen paar jaar veel gebreid: op mijn Ravelryprojectpagina  zie je een enorme verzameling van deze inmiddels grote verslaving-obsessie en passie inéén. 
Als ik de enorme collectie patronen die ik mooi vind in boeken, tijdschriften en links die ik inmiddels verzameld heb nog moet gaan breien dan heb ik nog wel zes mensen levens nodig. 
Het liefste wil ik iets maken wat hoog gegrepen is: een techniek die ik nog niet onder de knie heb, die nieuw is of er moeilijk uit ziet. 
Er moet een uitdaging in zitten en gelukkig is breiwerk zo veelzijdig dat ik voorlopig nog heel veel uitdagingen te gaan heb. Vaak maak ik het mezelf moeilijk, wie had ooit verwacht dat ik eenmaal volwassen een echte perfectionist zou worden.

Eén van de eerste breitechnieken waardoor ik gefascineerd door raakte was FAIR ISLE
Dit vest ,Fitted Jacket with Embroidery een origineel ontwerp van Kari Haugen was vanaf het eerste moment dat ik het zag mijn toekomstdroom om te maken. 
Ik was op slag verliefd en twee jaar lang heb ik elke week wel naar dit model  gekeken, de foto stond op mijn telefoon en op het bureaublad van mijn computer en mijn grootste wens was: deze ooit maken. 
Maar om dit te maken was het nodig om Fair Isle te leren breien en met behulp van boeken, internet, youtube en veel lezen en oefenen mag ik zeggen dat ik die techniek goed onder de knie heb gekregen. Ik heb zelfs al enkele ontwerpen gemaakt met deze techniek. 
Ook heb ik intussen al veel dames "verslaafd" gemaakt aan dit  Fair Isle-virus en een hoop enthousiastelingen hebben ook al inmiddels een mooi kunstwerk aan of rond hun schouders hangen. 



Het patroon vond ik in het boek Norsk strikkedesign en ik heb er heel lang naar  gezocht maar het was niet meer te koop. Gelukkig had ik mijn connecties in Amerika en via die route heb ik het alsnog in huis gekregen.


Twee jaar lang lag het op de tafel en genoot ik van de mooie werkstukken. Het is een prachtig boek, maar de modellen die er in staan zijn fantastisch maar niet echte standaard draagbare patronen. 
Zo heb ik er een paar op mijn verlanglijstje maar moet ik toch ernstig aan gaan passen want of er zitten rare mouwen in, het model is veel te kort en wijd of zit de schouderlijn halverwege de bovenarm. Zo ook deze hier boven, prachtig maar veel te wijd en te kort.
Ga je de recensies en beschrijvingen bij bestaande projecten lezen op Ravelry dan wordt die conclusie alleen maar versterkt. 
Een Ravelry vriendin van mij heeft al diverse patronen gemaakt en we hebben regelmatig contact en zij had dezelfde ervaring. Dus aanpassen en herberekenen zal een must zijn. 


Tja, waarom heeft het zo lang geduurd tot ik hier mee gestart ben?
Het vest is prachtig maar ik was erg bang en had de twijfels dat het vest vreselijk dik zou maken. Het druk bewerkte patroon en de strakke taillering maken je voor je het weet een Michelin poppetje. 
Ik wilde de techniek voor 200 % onder de knie hebben want dit is niet zo eenvoudig om te maken. Maar bovenal wilde ik een uniek exemplaar maken, in mijn unieke kleurstelling. 
Ik geniet altijd van Ravelry inspiratie en heb dan ook mijn mening: Of je maakt het precies volgens de beschrijving van het patroon met dezelfde wol en precies volgens het patroon zoals aangegeven of je laat je fantasie werken en maakt iets unieks. 
Maar ik heb er een verschrikkelijke hekel aan om zeer exclusieve dingen te kopiëren die iemand zelf bedacht heeft om zijn exemplaar uniek te maken en vooral in exact dezelfde kleur combinatie dat vind ik respectloos tegenover de maakster.
Er zijn bepaalde breipatronen, echte klassiekers bijv. van Alice Starmore en Kaffe Fasset die gewoon in die kleurencombinatie gemaakt moeten worden maar dit vind ik een ander verhaal.

Al met al heb ik heel lang gezocht naar de juiste kleuren en wol in de juiste steekverhouding. 
Ik heb al vaak een proeflapje gemaakt in zoveel verschillende wol-soorten en diverse naalddiktes maar elke keer kwam het niet uit of was het niet uniek genoeg naar mijn zin.
Ik krijg bijna wekelijks een mailtje via Ravelry of Facebook met de vraag welke wol ik gebruikt heb: 
Er is geen recept voor: met wel 4 a 5 verloopgarens en resten uit mijn eigen voorraad van diverse merken, diktes gecombineerd, stukken er tussen uit gehaald etc. heb ik net zolang gebreid, weer uitgehaald en opnieuw gebreid tot ik het juiste kleurverloop en combinatie had. 
Vraag me dus niet hoe en met wat, want bij mij is dit ontstaan terwijl ik er mee bezig was en ik zou het een tweede keer niet meer zo kunnen maken.
Laat ieder maar zijn eigen fantasie gebruiken en een unieke kleurencombinatie zoeken mocht je ook een vest zoals dit willen maken.

Het klinkt misschien flauw maar ik heb er ook twee jaar lang naar gezocht en ik heb mijn blog en Facebook-pagina ter inspiratie gemaakt maar niet om alles maar klakkeloos te kopiëren.  
Ik was er al bang voor: dat als ik eenmaal hier aan zou gaan beginnen er geen weg meer terug was en elke vrije minuut hier in gestoken zou worden.  
Het was een obsessie : 9 februari gestart met het echte breien van het vest. 
Begonnen met de mouwen omdat ik liever een mouw uit wilde halen mocht de stekenverhouding toch niet kloppen ondanks alle berekeningen dan het lijf want dat zijn 300 steken per toer.
Voor elke toer heb je rust en concentratie nodig dus ik ben het liefst in mijn eentje rustig zonder gestoord te worden aan het breien. 
Ik heb het idee dat ik voor mijn omgeving als een zombie over kwam zoals ik op dat moment zat te breien, helemaal afgesloten in mijn eigen wereldje. 

Op 18 februari, ruim een week later had ik beide mouwen af en  was ik druk aan het tellen, herberekenen etc. hoe ik het lijf zou gaan doen dus het hield de hersenen in beweging.
Het kon vanaf dat moment 2 kanten op gaan: Of ik zou het vest begin maart dragen of het zou voor een jaar of langer onaf gemaakt in de breimand belanden omdat ik er niet uit zou komen. 
Gelukkig was dat niet het geval en ging ik al snel verder met het breien van de body.

Het heeft me heel wat uren denk-en tekenwerk gekost eer ik het ontwerp voor de rand van het vest zodanig had aangepast zoals ik het in mijn hoofd had: fleuriger met meer bloemen dan het origineel waardoor ik daarop de nadruk zou kunnen leggen en minder borduurwerk toe zou kunnen passen op de panden zelf. 
De uitvoering ervan was een tweede probleem en het was erg spannend hoe het uiteindelijk uit zou gaan pakken. 
Ik heb zelfs een aantal dagen dit project weg gelegd en heb een truitje van mijn dochter afgemaakt om even mijn hoofd leeg te maken van dit project.

Ik heb dit vest op de Noorse wijze gebreid waarbij je de motieven ook aan de binnenkant terug ziet. 
Als ik een omslagdoek maak dan neem ik de draad veel meer mee en verweef deze achter-draad meer. 
Dat doe ik omdat mijn ervaring is dat de loshangende draden eerder blijven hangen achter je tas of knopen van de jas die dikwijls onder de omslagdoek gedragen wordt. 
Bij dit vest is er vaak een overgang van 5 a 6 steken waardoor je het motief veel meer ziet. 
Ik ben dan ook best trots op de binnenkant en voordat ik ben gaan borduren kon ik hem bijna binnenstebuiten dragen.   

Toen ik mijn breiwerk eindelijk kon passen werd me duidelijk dat mijn twijfels over de mouwlengte gerechtvaardigd waren: voor mijn paspop perfect maar voor deze dame met haar korte armpjes te lang.

Ik was al geruime tijd aan het twijfelen of ik de mouwboorden zou gaan vervangen want nadat ik de shawl-kraag en voorpas in een ander motief en kleur had gebreid leek het me mooier deze ook in die tinten te maken met hetzelfde motief. Aan de ene kant zag ik er wel tegen op om ze uit te halen en tot het laatste moment voor het passen waren de twijfels aanwezig.

Achteraf ben ik blij en had het zo moeten zijn want ik vind het geheel nu mooier geworden. toch viel het niet mee om de manchet uit te halen, wat een crime.
Na uren gepeuter voor de eerste manchet heb ik in de tweede radicaal de schaar gezet en dat gaf een rode wangen van angst en opwinding maar is goed gekomen.
 Op 18 maart was dit vest klaar en al met al heb ik slechts 5 weken er over gedaan om dit te breien. 
Vraag me niet hoeveel uren er in zitten. Soms zat ik om 6 uur s´morgens al te breien voor ik met mijn andere werkzaamheden begon. 
Het was een regelrechte obsessie om deze breidroom af te kunnen krijgen.
Ik ben ontzettend blij met het eindresultaat en krijg vaak de opmerking dat het een kunstwerk is. Bijna zonde om te dragen.


Nu mijn nummer één van mijn lijstje gemaakt te hebben was het natuurlijk de vraag wat nu?? Het voelde als een kater na een spannend boek wat je uit hebt en ik zat even raar in mijn vel. 
Ik was ook lange tijd bang dat er niks moois meer uit mijn handen zou kunnen komen.
Maar inmiddels heb ik al veel andere projecten gebreid en een paar mooie dingen zelf ontworpen waar ik ook weer blij van werd en er komt vast wel weer meer uit mijn hoofd en handen.
Ik hoop jullie te kunnen blijven inspireren met mijn breiwerk en de vele reacties die ik krijg, het aantal malen dat mijn werkjes als favoriet opgeslagen of gepind zijn.... zijn voor mij de kers op de taart.

 En wat ik heel erg leuk vind zijn de reacties en de mooie werkjes die een aantal van jullie tonen omdat ze door mij gestimuleerd zijn en nu ook deze mooie hobby met succes beoefenen. 


Wil je niets missen van breiavontuur, schrijf je dan in door je email op te geven dan krijg je ongeveer eens per week een update van mijn breiprojecten. Rest mij nullie nog veel breiplezier toe te wensen, het schijnt goed te zijn voor je gezondheid, ik ben er in ieder geval een tevreden mesn van geworden.
Op mijn ravelrypagina staan al mijn breiprojecten bij elkaar. Groetjes Astrid
  




Over Dutch Knitty
Mijn naam is Astrid maar door een grapje werd het Dutch Knitty.
Ik ben verslaafd aan mijn wol en breinaaldjes die ik eind 2012 weer opgepakt heb. 
Daarvoor kon ik nauwelijks breien en heb mezelf alles aangeleerd door veel te lezen en veel youtube video's te bekijken en vooral door veel te oefenen en uit te halen en opnieuw te proberen.

Op mijn blog probeer ik elke week een update te plaatsen.
Als ik iets maak probeer ik de stappen vast te leggen met mijn camera en dat doe ik om anderen inzicht te geven in de constructie van een patroon want ik merk zelf dat foto's vaak meer vertellen en verhelderend werken vergeleken met een ingewikkelde patroontekst.

Wil je niets missen van mijn updates: je kunt je emailadres 
via deze link ingeven en dan krijg je na bevestiging automatisch vanuit blogger een email als ik een nieuw blogbericht plaats. ( ongeveer 1 x per week)
Ik hoop jullie terug te zien op mijn BLOG, een reactie vind ik erg leuk 

Rest mij nog één ding jullie te wensen: veel breiplezier.
Groetjes Astrid

























dinsdag 10 maart 2015

DONNA top-down trui van sokkenwol fabel en alpaca van Drops




Vorig jaar  september heb ik een "testknit" gemaakt voor Josee Paquin (UandIknit op Ravelry) van deze trui.

Het model heet Donna en het patroon is HIER te vinden
Ik had een foute berekening  gemaakt van inches naar centimeters en de panden veel te kort gebreid dus was dit in eerste instantie een naveltruitje voor mijn dochter. Omdat het echt een voorjaartruitje is heb ik het nog even laten liggen.

Zeer leuk  detail: de afgeronde onderpanden .
 Vorige week is hij weer uit de breimand gekomen, onderkant uitgehaald en verlengd en weer die leuke afgeronde panden gebreid... zo kon ik dat nogmaals oefenen



Dit model is gemaakt met de top-down methode, dus van boven af naar beneden gebreid, naadloos en zodoende helemaal aangepast op maat..
Ik maak vaker deze modelletjes en het is zo fijn omdat het altijd past en je niets in elkaar hoeft te zetten achteraf.

Je moet dus wel op een rondbreinaald kunnen breien wil je zo'n truitje kunnen breien. 
Deze trui heb ik met sokkenwol gebreid van Drops: Fabel ( voor het blauwe basisgedeelte)  gecombineerd met Alpaca van Drops voor de mouwen en de beige streepjes op het lijf met naald 3 voor de boorden en 3,5 voor de rest.
Voor dit truitje heb ik 4 bolletjes Fabel en 1 bolletje Alpaca gebruikt voor een maat XS

Ik was ontzettend nieuwsgierig hoe je een top-down constructie kon maken met toch twee verschillende kleuren voor lijf en schouders. Daarom wilde ik maar wat graag dit truitje breien.  Ik heb onderaan nog wat foto's toegevoegd van het maakproces. Het Engelstalige patroon is zeer duidelijk en als je gewoon goed leest en volgt wat er staat moet dit truitje geen probleem zijn  om te maken.


Mijn dochter is de gelukkige eigenaar geworden van deze trui. Maar ik denk dat ik misschien voor mezelf ook nog een keertje dit modelletje ga maken. Het is een tijdloos model wat nooit gaat vervelen.


  Het begin van dit truitje vanaf de nek gebreid.


Zodra je eenmaal verder bent kun je het lijf aanpassen naar je persoonlijke maten.

Het eindresultaat: een perfect passend truitje zonder naden met mooi afgerond boord aan de onderkant en ja ik ga nog een Donna maken maar nu voor mezelf.


Over Dutch Knitty
Mijn naam is Astrid maar door een grapje werd het Dutch Knitty.
Ik ben verslaafd aan mijn wol en breinaaldjes die ik eind 2012 weer opgepakt heb. 
Daarvoor kon ik nauwelijks breien en heb mezelf alles aangeleerd door veel te lezen en veel youtube video's te bekijken en vooral door veel te oefenen en uit te halen en opnieuw te proberen.

Op mijn blog probeer ik elke week een update te plaatsen.
Als ik iets maak probeer ik de stappen vast te leggen met mijn camera en dat doe ik om anderen inzicht te geven in de constructie van een patroon want ik merk zelf dat foto's vaak meer vertellen en verhelderend werken vergeleken met een ingewikkelde patroontekst.

Wil je niets missen van mijn updates: je kunt je emailadres 
via deze link ingeven en dan krijg je na bevestiging automatisch vanuit blogger een email als ik een nieuw blogbericht plaats. ( ongeveer 1 x per week)
Ik hoop jullie terug te zien op mijn BLOG, een reactie vind ik erg leuk 

Rest mij nog één ding jullie te wensen: veel breiplezier.
Groetjes Astrid


dinsdag 3 maart 2015

Een gebreide trouwshawl van zuiver zijde

Soms wordt je iets toevertrouwd wat eigenlijk wel een hele grote eer is.
Zo mocht ik vorige week deze prachtige shawl wassen en blokken voor mijn breivriendinnetje Simone.
( jullie kennen haar vast nog wel als medebeheerster van mijn facebookgroep lol met wol die ik destijds samen met haar heb gedraaid)
Dit was een "klusje" wat ik graag voor haar wilde doen want dit is niet zomaar een shawl....
Het is een zuiver zijden shawl die Simone gebreid heeft om als stola te dienen voor over haar trouwjurk voor haar bruiloft in april.
De shawl is gemaakt van zuiver zijde van Lang Yarns en het is jammer dat je niet kunt voelen wat een genot het is om over deze prachtige shawl te aaien.
Pure eenvoud en prachtig materiaal is alles wat deze shawl  uit straalt en meer heeft deze shawl niet nodig als aanvulling op een prachtige jurk.


Een waanzinnige mooie glans van pure zijde.

De shawl zal natuurlijk over haar schouders over een prachtige trouwjurk beter tot z'n recht komen en ik wens haar en haar aanstaande man langs deze weg alvast een hele prettige dag toe.